Alejandro Menéndez ten un complicado final de tempada. Sen que estivese seguramente nos seus plans, ten a responsabilidade de manter o Celta na segunda división. E como se fose pouco iso, tamén está obrigado a marcar a dinámica que o club seguirá o ano que vén, siga el ou non á fronte do banco.

 1

A Balaídos van uns 6.000 seareiros. Des que vou ao campo é a cifra máis baixa con diferenza. Coincide co intre máis delicado do equipo en 25 anos. Pero xustifica a situación deportiva o abandono en masa do celtismo?

 11

O adestrador do Celta, Antonio López, quere impoñer unha imaxe propia entre modesta e estrita. O seu fútbol intúese defensivo e serio pero revélase temeroso e deficiente. É o home que lle cómpre ao celtismo para encamiñar a transición á tempada que vén?

O domingo fun ver o Pontevedra-Celta B. A pesar do baño de fútbol que o líder lle deu ao filial céltico, o alto nivel dos granates permite facer unha lectura en clave de futuro sobre os nomes da canteira que poden ser útiles para o primeiro equipo a partir da tempada que vén.

O empate diante da Real Sociedad asumiuno o celtismo como unha especie de punto e final á tensión, algo así como a entrada a un final de tempada inexplicabelmente calmo, ou mellor dito, sen interese, sen tensión. É bo momento para deixar voar a imaxinación e fuxir dunha realidade tan vulgar.

O sábado viaxamos a Ferrol para celebrar unha festa de fútbol entre dous equipos irmáns e afianzar ese sentimento celtista máis parecido a un culto de romaría que ao apoio a un club de fútbol. Pero tamén nos valeu o paseo de autoestrada para aprender do Rácing. Aprender humildade, paciencia, arte de sobrevivir.

 1

No mellor partido da tempada, o Celta só logrou empatar co Spórting na casa. Culminou así un ano de oportunidades perdidas de cara a reengancharse ao ascenso. O peor da decepción deste campionato non foron nin os cambios de adestrador nin os erros na confección do cadro de xogadores. O máis triste foi ver que o equipo foi tirando ao lixo unha tras outra as ocasións de emendar os seus fallos.

 2

A pesar da mediocre tempada do Celta, malia as moitas decepcións deste ano, o bo afeccionado ao fútbol vai lembrar durante moito tempo algúns detalles deses que fan manter a esperanza neste espectáculo. Diego Costa é un deses regalos.

Non é unha doenza común pero en Vigo dáse cada vez máis. Os síntomas: esgotamento anímico, impaciencia, agresividade... As consecuencias: conseguir que un equipo en situación feble poida acabar nunha posición crítica. Xogar en Balaídos volve ser unha tortura, pero non para os equipos visitantes senón para o Celta

 1

Xa sabiamos que a situación era desesperada e a directiva do Celta dobrou a aposta. Antonio López ten experiencia e perante a afección semella un técnico serio, capaz de aturar a Stoichkov e de sobrevivir ao amago de revolución apostólica de López Caro. Agora tócalle demostrar que conta co apoio do vestiario.

 1