Todos os inquéritos coinciden: o resultado eleitoral vai depender das persoas que están a decidir entre ir votar ou non e das que, en caso afirmativo, aínda non escolleron qué candidatura apoiar. Que criterio empregar pra decidir? Propoño un moi fiábel: o compromiso real co software libre.
Escribo estas notas transhumantes nalgún lugar desta Europa en construción permanente, seguramente entre Bruxelas e Compostela. Lonxe (estaría tentado de afirmar) de non ser porque mesmo até eiquí chega ruído de botellas esnaquizadas contra vontade de impoñer, pola forza mediática, a existencia dun conflito lingüístico que só á fracasada vontade de negar o carácter nacional de Galiza pode beneficiar cando a poboación da que formo parte ten a ben valorar como unhas das cousas máis positivas a continuidade da política lingüística do fraguismo. Triste cousa esta de pretender ser célula de universalidade cunha grafía que renuncia a ela.
Paseniño si, pero con firmeza, o software libre vai acadando cada vez máis presenza na sociedade. Resulta natural que esperte o interese da cidadanía e se cadra por iso, para darlle resposta a esa demanda, propóñenme dende o Diario Cultural da nosa Radio Galega o reto de explicar en menos dun minuto qué cousa é que vén sendo esa do software libre. Consciente da capacidade que a radio ten pra chegar a todos os recunchos do país atopeime inmerso na insospeitada aventura de –cronómetro en man– preparar un guión capaz de transmitir a cerna do conceito. Eis eiquí o resultado; xulguen vostedes se o conseguín e noutro caso fagan a súa achega, que as suxestións son sempre benvidas.
Nestes días puidemos ver publicada a primeira versión oficial do Firefox en galego. Trátase do resultado de máis dez anos de loita e traballo voluntario a prol do noso idioma; un traballo tantas veces ignorado e mesmo desprezado que nunca debería ser un mal momento pra recoñecer ese esforzo colectivo. Parece un momento adecuado pra fazer un breve repaso por esa historia a xeito de homenaxe ás personas que fixeron antes ca min o seu contributo pra chegarmos a este estado de cousas. A todas elas, de parte dun utente calquera: grazas.
Compre parabenizar os membros do PEN Clube da Galiza por teren logrado tornar evidente –e así neutralizar– unha estratexia que só resulta efectiva en tanto permanece oculta: esa, tan do gusto do centralismo español, consistente en amplificar mensaxes vexatorias e pexorativas contra a nosa cultura tras o parapeto dunha farisaica apoloxia da liberdade de expresión empregada como coarctada pra reproducir –atribuídos a persoa allea– textos que, por causar descreto a quen os suscribe, nunca son asinados como propios.
Un cuarto de século despois da súa posta en marcha chega á Galiza o voto electrónico e faino, a igual que tantas das innovacións presentes na nosa sociedade, vencellado ás dinámicas próprias da nosa diáspora. Nesta fase previa á súa implantación compre abordar unha reflexión colectiva co obxecto de garantirmos, na medida das nosas posiblidades, a súa adecuación á casuística própria do país.
Paseniño van desaparecendo as notícias que a semana pasada conseguían traspasar o muro de siléncio imposto nos meios de comunicación audiovisual sobre o proceso de construción da Unión Europea. Non deixa de ser rechamante que a presenza de Europa en titulares e comentários de opinión pareza estar supeditada á mesma premisa que condiciona a presenza de Galiza: a de proxetar un estereotipo negativo que xenere rexeitamento por estar -supostamente- alicerzado en valores antagónicos aos da própria identidade.
Descargar Tarifas