Roberto da Souza no momento da nacionalización. RCC

Roberto da Souza Rezende (Goiánia, 1 de xaneiro do 1985) chegou a Galiza no verán do 2005 tras participar o medio no mundial sub20. O Celta fichárao por decisión técnica do entón director deportivo do club, Félix Carnero, o seu gran valedor en Vigo. O prezo polo que o vendeu o Guaraní de Campinas (São Paulo) é un segredo.

Roberto nunca tivo gran sorte no club celeste. Na tempada 2006-2007 encontrouse con que non tiña lugar no equipo e marchou cedido para o Salamanca, onde fixo unha gran campaña e gañou amizade con outro cedido polo Celta, Carlos Vela, hoxe xogador do Arsenal,

Na campaña seguinte volveu ser cedido, tamén acompañando outro ex céltico, Petar Zanev. Canda o búlgaro foi case sempre titular pero non logrou evitar o descenso dos verdes.

Este verán parecía que o seu lugar estaba novamente nunha cesión. A enorme cantidade de xogadores na súa posición e a súa condición de extracomunitario obrigouno de novo a buscar equipo. O Celta pensou primeiro en emprestarllo a un club brasileiro e soaron o Atlético Mineiro e o Atlético Paranaense como destinos.

Mais Roberto quería xogar nun equipo europeo. O Celta pensou entón en que formase parte dun conxunto español para que non perdese a antigüidade que lle daba dereito a reclamar a nacionalidade. Finalmente, acabou asinando por un equipo a só a unha hora en coche da fronteira galego-portuguesa, o Leixões. Deste xeito, o mediocampista podía seguir morando en Galiza.

En Matosinhos (cidade do Leixões) Roberto é xa un ídolo. Non é para menos. O brasileiro é un dos titulares indiscutíbeis do equipo que comanda con pulso firme a primeira división lusitana. Despois de dez partidos, os branquivermellos son líderes con 23 puntos. O Benfica é segundo con 21 e o Spórting de Portugal, terceiro con 19.