Dani Abalo. Paco Vilabarros

Eusebio tiña que facer seis descartes e sorprendeu na escolla. Trashorras e Saulo, entre outros habituais, quedaron fóra. Tamén no equipo inicial houbo sorpresas. David Catalá foi suplente e Michu xogou como extremo esquerdo.

Como vén sendo habitual nos últimos partidos, os vigueses empezaron con moita forza. Xogo eléctrico e dominio absoluto. Ziguezague permamente entre Iago Aspas, Dani Abalo e Joselu. Pero a blitzkrieg galega abusaba da precipitación en chegando á área, polo que Biel Ribas apenas tivo que intervir.

O Salamanca deseñou o partido como unha batalla de resistencia. Igual ca un púxil que decide encaixar golpes até que o seu adversario canse, os helmánticos asumiron a súa inferioridade futbolística sen complexos. Aínda así, no minuto 11, os castelán-leoneses conseguían marcar, aínda que o colexiado anulou o tanto por fóra de xogo. O galego Sito Castro foi un dos mellores dos visitantes. Só unha vez Dani Abalo conseguiu irse del. Turroulle da camiseta e o árbittro amoestouno. O arousán ficaba só.

Mellor segunda parte

Conforme pasaban os minutos, o Celta perdía folgos pero gañou en profundidade. O seu fútbol xa non se contentaba con manter o balón nas botas amigas senón que había vontade de poñer en apuros o rival. No segundo tempo, Joselu tivo as mellores oportunidades. Nunha delas, inexplicabelmente, lanzou ao poste un balón en clara vantaxe.

Coa entrada no campo do grego Papadopoulos houbo maior frescura e máis ocasións pero practicamente ningunha foi clara. O Celta roldaba o gol pero facíao dun xeito tan afastado que o público tiña que forzar os uis en cada remate.

O Salamanca pensou que podería seguir o camiño de moitos equipos que logo de non se mollaren coa chuvia de fútbol do Celta, acaban gañando. A piques estiveron de conseguilo pero Falcón fixo unha gran parada a cara de can e salvou o gol.

Nos últimos minutos, con Danilo e Botelho no campo, contrariamente ao que lle pasa case sempre ao Celta, baixou a intensidade e chegouse ao final do encontro coa sensación de que este equipo ten un compromiso estético perfecto pero que carece de músculo para optar a algo superior a manter a categoría con apuros.