Roberto Trashorras. Miguel Vidal/REUTERS

O Celta repetiu o mesmo once que marabillara no Vicente Calderón a semana pasada. Eusebio Sacristán volvía confiar en homes pouco habituais como Vila pero mantivo no ataque a tripla máis talentosa do equipo: Dani Abalo, Trashorras e Iago Aspas.

Nos primeiros minutos parecía que era o Celta quen necesitaba o gol. O Atlético recibiu unha chuvia de fútbol nos primeiros 25 minutos. Dani Abalo desbordaba, Trashorras contemporizaba e só Aspas erraba, unha e outra vez, cando tiña o balón nos pés. Ademais, o de Moaña cargouse cun cartón amarelo nos primeiros minutos e volveu asombrar Balaídos a posibilidade de que acabase expulsado antes do descanso.

Ao Atlético interesoulle a ofensiva viguesa. Os de Quique Sánchez Flores séntense moi a gusto no contraataque e deste xeito trenzaron as mellores ocasións, sempre nas botas de Simao, Agüero e Forlán.

Mais o gol non chegou polo talento propio senón pola pifia allea. Noguerol non controla un balón na liña de medios, Forlán gáñalle a carreira e bate de fabuloso disparo a Ioel. Era o minuto 26 e todo se puña costa arriba.

O público que case encheu Balaídos non permitiu o desánimo cos seus berros de apoio, os máis sentidos en cinco ou seis anos. Pero o gol do Atleti foi coma unha caída á realidade. O Celta perdeu momentaneamente a ilusión pola Copa. Deixou de soñar que era princesa e viuse cos farrapos de Cincenta. O resto do primeiro tempo seguiuno a dominar o Celta pero sen convicción. O porteiro De Gea non tivo que intervir nin unha soa vez.

A cousa empeorou nos minutos do inicio do segundo tempo. O Atlético deuse conta de que un equipo de primeira non pode achicarse na casa dun segunda e tentou construír xogo, principalmente con Simao, que nunca encontrou un Reyes nulo en Vigo.

Neses minutos, os madrileños puideron matar o encontro. Forlán e Agüero tiveron boas ocasións para marcar pero unhas veces o acerto de Ioel, outras veces certa desidia dos dianteiros madrileños mantivo o marcador sen moverse.

Parecía que podería haber goleada ou unha travesía tranquila do Atleti cara as semifinaispero acabou pasando todo o contrario. Todo empezou co saque dunha falta. Trashorras aproveita que De Gea está despistado e báteo dun maxitral disparo desde o lombo esquerdo do ataque. Pérez Lasa anula a xogada por considerar que o Celta sacara antes de tempo. Trashorras protestou indicando que el non pedira barreira e que nese caso non se precisa o asubío do colexiado. O vasco replicou que no intre do lanzamento el non estaba atento porque estaba a escribir no caderno o nome de Ujfalusi, que vira un cartón amarelo.

A inxustiza encirrou os vigueses. Comezou unha exhibición de xogo técnico e eficaz de Trashorras, Toni Rodríguez (que entrou no segundo tempo), Dani Abalo e, en menor medida, tamén o chegado do banco Joselu. O de Rábade fixo caneos imposíbeis, pases de cinema e incomodou unha e outra vez un Atleti que se foi empequenecendo minuto tras minuto. A mellor ocasión tívoa Joselu, que cabeceou ao largueiro tras un pase desde a esquerda. Noutra xogada polémica, o árbitro non pita penalti nunha falta clara sobre Dani Abalo no lado dereito da área.

Nos últimos minutos, o central Túñez lanzouse ao ataque e nesa inferioridade defensiva, Forlán tivo o segundo gol. O seu tiro detívoo con moito mérito pero algunha dificultade Ioel.

Ao final do encontro, o público, feliz polo espectáculo, apupou o árbitro e aplaudiu a xesta dos seus, que fixeron que todo un equipo da Liga dos Campións pedise a hora en Balaídos e até fixese un troco xa no tempo de desconto.