Elisardo Becoña. Otto/AGN

Leva 25 anos metido na Unidade de Tabaquismo. Non aburre?

Hai 25 anos eramos moi optimistas, pensabamos que quedaríamos en pouco tempo sen fumadores. Neste tempo avanzamos bastante pero non conseguimos reducir drasticamente o número. Estamos preto do 30% da poboación, que segue a ser unha cifra alta.

Non se sente frustrado?

Non. Avanzamos a modiño. A Lei do Tabaco implicou un salto cualitativo e vai permitir que aparezan novas leis para que se prohiba o seu consumo en todos os espazos públicos.

Vostede vive dos malos vicios...

En certo modo.

O tabaco é unha droga?

Cientificamente as drogas sondrogas e carrexan consecuencias graves. A nicotina afecta a moitas máis persoas e ten moitos máis problemas ca outras substancias. Nestes momentos morren prematuramente unhas 50.000 persoas ao ano polo tabaco no Estado e delas unhas 3.400 en Galiza.

Fuma ou fumou algunha vez?

Nunca.

Pero está enganchado á loita contra o tabaquismo...

Pero coa idea de que hai enganches malos e enganches bos.

Por que elixiu esta vertente para investigar?

O motivo foi pragmático. Cando terminei a carreira pregunteime cal era o tema máis relevante que leva unha maior mortalidade evitábel e, curiosamente, hai 25 anos a primeira causa de morte evitábel era o tabaquismo. Hoxe seguimos igual.

No seu libro asegura que todo fumador pode deixar de fumar. Está tan seguro?

Totalmente. Outra cuestión é que se atreva. Hai persoas que teñen medo a deixalo.

En que consiste o tratamento?

Dicímoslles como teñen que deixar de fumar con estratexias para pór en práctica ao longo de 6 semanas; cando deixan de fumar seguimos ao longo de dous meses para que non recaian.

A pesar do éxito vostede non viu medrar os seus ingresos tanto coma as tabaqueiras...

Temos unha postura ética e social, non económica. O noso obxectivo é axudar a xente.

Ten algún vicio confesábel?

Procuro levar unha vida san. Son consecuente co que propugno entre os meus pacientes.

Como é a Unidade de Tabaquismo?

Nas nosas sesións non comemos o tarro, senón que lle dicimos aos pacientes o que teñen que facer día a día para que poidan deixar de fumar.

Cantos manuais leva vendidos?

Non o sei.

Estaría orgulloso de que chegue a ser un libro de cabeceira para moitas persoas?

Xa o acadamos coas edicións previas, porque grazas a iso deixaron de fumar e lograron atoparse ben 30.000 persoas. Iso sempre é agradábel.