
As feiras do libro foron un bo invento para sacar os libros á rúa cando as librerías eran pouco menos que templos sagrados do saber. Estabamos seguros de que a maioría da xente non lía por temor ou vergonza a entrar no establecemento, por non sentirse á altura da sapiencia do libreiro ou dos clientes cualificados. Sacar o libro ás rúas converteuse nunha teima salvadora e, moito máis, poñer o libro galego diante da mirada dos paseantes.
Hoxe existen librerías nas que os clientes fan cola para pagar. O libro está nas grandes superficies e tomaron as rúas expostos nas trincheiras dos miles de quioscos. Ó mesmo tempo, as feiras do libro foron perdendo interese e atractivo. Convertéronse en simples filas de casetas con moreas de títulos reiterados en todas elas. A chamada dos autores para asinar exemplares adoita ser un reclamo cativo e, aínda que o volume de negocio ás veces poida ser rendible, o evento máis semella un mercadillo de ocasión que unha digna aposta polo libro como soporte de cultura e de saber.
Hai que ser valentes e dicir que culturalmente non paga a pena o esforzo de programar, subvencionar e publicitar as feiras do libro polo camiño que van. Están culturalmente mortas. Hai que arriscar e procurar alternativas imaxinativas, imprimirlles ás feiras un selo de prestixio social e sacalas do reduto do tendeiro que amosan. Non lle debemos pechar a porta a ningún tipo de libro nin lingua, pero en primeiro lugar faise necesario apostar polo libro galego con decisión e en segundo polo libro en xeral como obxecto de valor. Se non é así, que peche o último en saír e tire a chave ó mar.
Descargar Tarifas