Lawrence Lessig afirma: “We won’t get our democracy back until they stop selling it”, ou "Non conseguiremos recuperar a nosa democracia ata que eles (os congresistas) deixen de vendela". O sistema está roto polo modelo de financiación privada das campañas dos congresistas.

Inda que Obama conseguiu rodear e vencer ao sistema coa súa aproximación "modelo Google", ou da larga cola (poucos cartos de moitas persoas individuais), para superar primeiro a Hillary Clinton e despois ao candidato republicano e os seus grandes doantes; o resto de congresistas seguen condicionados polo mesmo sistema. Obama venceu, pero non mudou o sistema, e está so na súa teima de devolverlle os Estados Unidos aos estadounidenses.

Lessig louba a Obama, e inicia unha campaña polo cambio do sistema de financiación electoral. A solución según Lessig son eleccións financiadas pola cidadanía ((citizen funded elections): http://action.change-congress.org

Porén, o sistema electoral español asigna cartos públicos aos partidos e espazo nas televisións e medios de comunicación de masas, o problema é outro. Máis aló das corruptelas dos partidos para financiar as campañas (Filesa, Gurtel e outros), o problema español radica nos propios partidos políticos: organismos non transparentes nin permeables a cidadanía, onde a escolla dos membros das listas baséanse en criterios de equilibrios internos e non de méritos.

Como o partido non pode relacionarse cos cidadáns, polo "absurdo" e "ineficiente" que resultaría, a panca do poder apoiase en obter visibilidade nos medios e/ou cartos para financiar a campaña máis aló do público e legal. E co punto de apoio, como dixo Arquímedes, moven o mundo. 

Neste contexto, non resulta sorprendente que a Ministra de Cultura sexa un membro máis da industria que insiste na criminalización da cidadanía ao completo para manter o seu status-quo. Tampouco pode estranarnos a creación dun poder judicial paralelo, conformado por unha soa das partes en litixio, a pesar de poñer en dúbida os dereitos fundamentais para favorecer a unha minoría opulenta e con línea directa co poder.

O sistema español, igual có yankie, está roto. Non é necesario, porén, cambiar o sistema en si, senón os partidos. Os propios afiliados do Partido teñen que empezar a escoitar os cidadáns e a relacionarse con eles de forma directa e transparente. E, dende dentro, rachar a dinámica de pleitesía aos lobbies de poder e actuais puntos de apoio.

A disrupción do sistema debe promoverse dende dentro, en pro da evolución cara unha sociedade das persoas, unha sociedade P2P que mude o goberno reseller por un goberno da cidadanía. A verdadeira democracia non so é posible, tamén é necesaria.