
Catalunya-Arxentina. Camp Nou.
Non estaba cheo o campo do mellor clube do mundo, o certo é que non. Faise o partido en sábado a iso das sete da tarde, nun luminoso día de maio, por exemplo, e as colas por entrar chegarían a San Just Desvern. San Just Desvern, aclaro, é unha localidade que sen estar moi lonxe do núcleo urbano de Barcelona, tampouco está perto. Non sei se me expliquei.
O caso é, que como facía frío (si, aquí tamén o fai) e pasara todo o dia chovendo, pois a cousa quedou mediada. Deste xeito, fomos uns 50.000 (27 segundo a Guardia Urbana) os que desfrutamos do encontro in situ. Para uns moito, para outros pouco… coma sempre. Un bo galego diría: “Chegaron ben”. Cabe destacar a afección arxentina, moi animada e ruidosa, pese ao panorama negro que envolve ao seu equipo. En xeral era un ambiente festivo, de xoldra e no que o público acompañaba en cada momento con cánticos e afonías entregadas. Si que é certo que, ás veces, o público catalán futbolero, adoita ter un punto de discreción. Pasa nalgunha ocasión, cando xoga o Barça, que os seguidores gardan tanto silencio, que se pode escoitar incluso o golpeo do balón. A anécdota tivémola, cando un mozo se achegou a un grupo de afeccionados desta “raza” de pouco animar e lles berrou: “Posseu-vos de peu, que aixó no és el Liceu”.
O importante non era o resultado, aínda que se demostrou que Catalunya ten moi bos xogadores, e pode enfrentarse a calquera equipo sen ningún medo. Quizais á selección campiona de Europa?
Estreaba adestrador tamén a selección. Johan Cruyff voltaba aos bancos despois de máis de quince anos. Marcou estilo no xogo, agora… a ver se se arrinca dunha vez co catalán.
As institucións apoiaron fortemente este acto, até o punto de “inventar” unha competición arredor do match, cando este sempre ten carácter amistoso. Deste xeito, Catalunya venceu a Copa Catalunya Internacional… ou algo así.
Bótanse en falta apoios así en Galiza, onde soubemos que, despois de catro anos, a Xunta presidida polo meu tocaio Alberte Nuñez Feijoo non pensa organizar nin apoiar o encontro da selección. Aínda así, a selección galega, sen apoios instucionais, pero coa forza do pobo, xogará o seu partido baixo o lema: Seleçom Nacional, dereito popular! Adestrados por Fernando Vázquez, unha selección de xogadores de 2ªB e Terceira, mediráse a un combinado internacional. Será este sábado ás 19:00 no campo de Santa Isabel de Compostela. Previo ao partido haberá unha manifestación, e logo do fútbol, un concerto pechará a velada.
Apoio total aos siareios galegos e a meterlle un bon FeiGOOL ás institucións!
Aí o deixo.
Descargar Tarifas