Redacción . A meirande base de datos secretos dos EE UU constrúese en Utah. Só poderá funcionar se aumenta exponencialmente a produción enerxética
Centro de operacións secretas da Axencia Nacional de Seguridade dos EE UU perto de Múnic, no 2001..
¿Canta información hai almacenada nas enormes bases de datos que diferentes Estados recollen a través de sistemas de interceptación de comunicacións? Nun recente informe preparado por un think tank do Pentágono dos EE UU –a MITRE Corporation(1)– , a medida que melloran os sensores que permiten a vixilancia das comunicacións, o volume de dato aumenta exponencialmente até chegar ao nivel de “Yotabitios” (bitios elevados á potencia 24), equivalentes a un cuatrillón (unidade seguida de 24 ceros) de páxinas de texto. Eses datos son analizados por supercomputadores para determinar se, nese océano de información, hai alguén que é –ou pode chegar a ser– un terrorista.
O libro pasa revista a unha serie de acontecementos da historia do século XX que, a través dos documentos desclasificados, presentan aspectos descoñecidos e moi reveladores. Por exemplo, que non foi a primeira vez durante a preparación da invasión do Iraq que membros das administracións estadounidenses e altos xefes militares adaptaron á sua conveniencia as informacións dos servizos de intelixencia cando estas non casaban coas suas ideas ou políticas preconcibidas e non tiveron en conta datos contrarios aos seus desexos. Xa acontecera o mesmo cando as guerras de Corea e de Vietnam, con resultados catastróficos para os Estados Unidos. O libro tamén analiza os cambios que a NSA foi introducindo nos seus métodos de acordo coa mellora dos sistemas informáticos, até chegar a ese monstro que recolle datos de todo o mundo en Utah.
Máis consumo que Salt Lake City
De momento, aínda que non falta quen aconselle pechar a axencia para non perder tantos cartos, non parece que a Administración Obama vaia ir por ese camiño, tendo en conta a sua política de manter a guerra de Afganistán. Con todo, si, como moitos observadores vaticinan, a guerra fracasa, pode que se chegue á conclusión de que a NSA non é rendíbel. En troco, podería ser un exemplo a evitar por outros sistemas de esculca que, pola súa natureza, tenden a facérense cada día máis complexos e invasivos.
(1) The MITRE Corporation, “Data Análysis Challenges” (decembro de 2008), páx. 13 [citado por James Bamford, “Who’s in Big Brother’s Database?”, in The New York Review of Books, 5 de novembro de 2009.
(2) Matthew M. Aid, ‘The Secret Sentry: The Untold Story of the National Security Agency’, Bloomsbury, 2009.
Descargar Tarifas