Vostede ten afirmado que a defensa do galego foi un dos alicerces sobre os que Manuel Fraga construíu o PPdeG. Ve cambios ao respecto no PPdeG actual?

Cando Fraga chegou de Madrid, moitos pensaban que imporía o castelán... pero non. Empregou o galego como a súa lingua habitual e logrou unha coexistencia entre o galego e o castelán pacífica. Daquela non había confrontacións ao respecto. No PP, a idea de defender a lingua non cambiou. Como tampouco cambiou a idea de que o galeguismo é a unión entre os diferentes sectores do partido. O certo é que existen sectores urbanos no PPdeG –sobre todo na Coruña e en Vigo– que reivindican fortemente o uso do castelán. Esta presión está en todos os partidos. Tamén está presente nas filas do PSdeG. Vimos de comprobalo coa polémica do topónimo da Coruña.

Para cambiar os topónimos, habería que modificar a Lei de Normalización Lingüística aprobada por consenso por todos os grupos parlamentares...

A modificación da Lei de Normalización Lingüística preocúpame porque a norma foi aprobada por consenso. No caso de que se acometa unha modificación ten que imperar o consenso. O PP estabelecerá a súa postura en función das peticións sociais. Somos conscientes de que a Lei de Normalización, como calquera lei, pode ser modificada.

Vostede ten apuntado que a alma de Galiza se expresa en galego. Como explica que compañeiros seus se expresen en castelán no Parlamento galego?

Penso que na vida persoal, cadaquén é libre de expresarse en calquera lingua, pero dentro do Parlamento, gustaríame que os meus compañeiros se dirixisen en galego. Con todo, maioritariamente o PP usa o galego desde a tribuna do Hórreo, mesmo por deputados que son castelanfalantes.

Apuntaba que certos sectores da sociedade atacan a lingua, pero desde a oposición tense apuntado que é o PP quen “ataca” o galego e mesmo se fala de “auto odio”...

Non existe auto odio con respecto á lingua nin desde o PP nin desde a sociedade, porque a inmensa maioría ama o galego. Probabelmente haxa un problema de autoestima nos que pensan que falar só en galego é unha limitación. Nós tamén consideramos que o galego é a lingua propia de Galiza e que cómpre defendela. O castelán ten unha forza expansiva enorme, tanto pola súa implantación social como pola súa presenza nos medios de comunicación. O “perigo” que algúns ven en que poida desaparecer en Galiza non é certo, pero tampouco vexo que o galego poida chegar a desaparecer algún día, porque se aguantou o franquismo...

A que se refire cando fala de defensa do galego?

Fronte á imposición ou inmersión que ensaiou o bipartito, o PP opta pola normalización e pola liberdade. Así, vemos necesario compatibilizar o galego e o castelán, chegar a un bilingüismo efectivo.

Hai quen emprega o bilingüismo como unha camuflaxe para impor o castelán. Que é o que entende o PP por “bilingüismo efectivo”?

Ten que ser un bilingüismo real no que tanto o galego coma o castelán teñan os seus dereitos e os seus deberes. Hai que ter coidado coa utilización do termo porque algúns invocan o bilingüismo para beneficiar o castelán e para que o galego quede como reduto, como un dialecto. Pero este non é o concepto de bilingüismo que manexa o PP.

A oposición ten acusado o PP de querer sacar a lingua do ensino coa modificación do decreto...

O decreto non é tanto a normativa senón a interpretación. Co decreto do bipartito houbo centros de ensino que decidiron impartir case todas as clases en galego e con iso conseguiuse o efecto contrario do que se pretendía, porque a xente non admite que se lle impoña o uso dunha lingua. Todos somos conscientes que dentro do ensino hai que artellar esas medidas de defensa e que cómpre que os nenos teñan un coñecemento importante do galego.