Bieito Lobeira, deputado do BNG. AGN Ademais, a iniciativa do BNG insta o Goberno galego a que “a iniciativa propia, e tamén perante o Goberno español, utilice as medidas precisas co fin de que a fundación FAES cese de inmediato coas súas actitudes manifestamente hostís á diversidade nacional, lingüística e cultural existente no Estado Español e, especificamente, respecte o dereito do pobo galego á súa existencia política e ao exercicio pleno dos seus dereitos lingüísticos e culturais”.

Bieito Lobeira denuncia que a FAES, vinculada ao PP e presidida por José María Aznar, “utiliza a arma do racismo e da xenofobia para atacar, insultar e humillar os galegos e galegas” nas súas publicacións e informes.  Pon como exemplo, o seu cuestionamento da existencia do idioma galego, ao que considera “una suma de variantes lingüísticas galaicas que, por comodidad, llamábamos gallego”.

Ademais, a FAES ataca directamente o Estatuto de Autonomía de Galiza por considerar o galego a lingua propia de Galiza, ao defender que “el concepto de lengua propia (....) se trata, que duda cabe, de una idea predemocrática que legítima la prevalencia de una de las lenguas con respecto a la otra que, para más inri, es la única lengua oficial del Estado”. Considera que as políticas de apoio ao noso idioma, regulada a través da Lei de Normalización Lingüística, aprobada en 1983 polo Parlamento Galego, “es la última de las extravagancias que atraviesa la historia de España”.

Discriminación

Ademais, a FAES insinúa que durante os 40 anos da ditadura fascista de Franco a lingua galega non estivo prohibida asegurando que, no caso das publicacións, tivo “el mismo límite que tuvieron las producciones en castellano”.

Por último, e entre outras mostras de afirmacións prexuizosas,  a FAES critica as políticas de discriminación positiva a favor do galego, a lingua que está en situación de inferioridade, comparando co nulo efecto que estas políticas tamén tiveron, ao seu xuízo, sobre as mulleres e os negros.“El caso de negros y mujeres en Estados Unidos a partir de 1970 con el de catalanohablantes y vascohablantes en España a partir de 1980, -a los gallegohablanes la hora les ha llegado más tarde- los efectos contraproducentes de la discriminación positiva son muy parecidos aquí y allí”.