Rafael Cuíña, fillo de Xosé Cuíña, é saudado por Feixóo, nun recente acto electoral. FLICKR/PP

El Correo Gallego publicou onte un artigo de opinión que, baixo o título “Un exercicio de responsabilidade”, se presenta como unha declaración de intencións da corrente galeguista do PPdeG respecto á lingua. Na columna, Rafael Cuíña advirte da “fractura social” que se dá entre “os que consideramos que o idioma nai de Galicia debe ser un motivo de orgullo” e o que chama “pseudoelites das cidades”, as persoas “alarmadas por un suposto risco de desaparición do idioma castelán en Galicia”.

O fillo do que fora conselleiro no Executivo de Fraga, lémbralle ao PPdeG que no partido “estamos xentes de diferentes sensibilidades que nos preocupa a ambigüidade co noso idioma, a defensa da nosa cultura e a promoción de todo aquilo que son os nosos sinais de identidade, como pobo diferenciado.

Decepcionado 

Para Cuíña, o PP ten “a obriga moral de defender un dos alicerces fundamentais da nosa cultura, como é o galego”, pero séntese decepcionado co españolismo que perseguen os novos líderes do partido. “Expreso a miña decepción con algúns sectores do partido que tiñan que liderar o sentimento galeguista que moitos militantes temos, e que están sospeitosamente calados nun momento tan importante para a nosa cultura como é un debate sobre o idioma de Galicia”. Cuíña asevera, “que quede claro que non só non comparto ese silencio, senón que o rexeito e critico, con humildade, pero con absoluta determinación”.

No artigo, Cuíña lánzalles outro recado aos que seguen os ditados de Génova. “Non entendo os complexos que algúns manifestan no seu subconsciente co galego”. Logo de advertirlles aos seus compañeiros de partido do risco que corre a lingua de caer “na marxinalidade”, Cuíña pídelle á cúpula do PPdeG “sensibilidade, responsabilidade e demostración de orgullo co idioma”.

O popular despide a columna en El Correo Gallego cunha clara alusión ao españolismo do equipo de Alberte Núñez Feixóo. “Ao Partido Popular de Galicia que eu mamei ninguén podería darlle leccións de galeguismo; hoxe, ás veces, non o teño tan claro”.