Dende hai máis dun mes, fixéronse moitas negociacións entre diversos grupos políticos europeos para preparar unha resolución alternativa á apresentada no informe de  multilingüismo de Vasco Graça Moura, fundamentalmente entre os eurodeputados dos grupos Verdes-ALE o nacionalista vasco Mikel Irujo (Eusko Alkartasuna) e o Raül Romeva (Iniciativa per Catalunya-Els Verds), os do Liberal e Demócrata  ALDE, os nacionalistas cataláns Ignasi Guardans (CiU) e o vasco Josu Ortuondo (PNV) e a catalá Maria Badia (PSC). Estes tres grupos europeos pactaron unha proposta alternativa que eliminaba os puntos conflitivos e discriminatorios do informe do portugués, inducidos polo PP español, informe aprobado en febreiro na Comisión de Cultura e Educación da Eurocámara, formulando na proposta alternativa hoxe aprobada que é "vital salvagardar  o multilingüismo nos países ou rexións nos que coexisten dúas ou máis linguas oficiais". Casos galego, catalán  e vasco sen ir máis lonxe. Suprime así o punto aprobado a iniciativa do eurodeputado Luis Herrero (PP), que dicia que ningún escolar poderá ser privado do ensino na lingua oficial do Estado", unha visión partidista e uniforme non respectuosa das realidades plurinacionais que por lei recoñecen no ensino outra situación.

As emendas do PP que pasaran hai un mes en comisión protagonizada por Herrero, eran unha crítica partidista á situación do Estado español, paradoxo puro, en casos como o galego que o propio PP aceptou no seu momento. Recoñocer o multilingüismo, é para nós, nacionalistas galegos e plurilingües por suposto, recoñecer a riqueza das nosas linguas, e polo tanto, consideramos un respecto tanto desta institución comunitaria, en base ao principio de subsidiaridade, que este informe fora modificado no sentido de respectar as realidades institucionalizadas.

Para empezar, coido que houbo moita fumareda con este informe que é non lexislativo, e polo tanto non vinculante, e que o PP aqui e alá e seus colecticos satélites, souberon aproveitar para usalo na campaña eleitoral galega, como que a UE estaba dando un informe negativo ao sistema educativo galego. Nada máis lonxe da realidade, a UE non ten competencias para abordar este tema, respecta que sexan decisións internas, e o único que pode apoiar son estratexias de complementariedade e programas de soporte, defensa e promoción das chamadas linguas minoritarias e rexionais.

Hai un mes xusto estivo aqui en Bruxelas Carlos Callón, presidente de A Mesa, e mantivemos xuntos unha serie de reunións con estes deputados e co propio relator do informe, e tamén co Comisario de Multilingüismo Leonard Orban, e por iso, tamén queremos celebrar hoxe este sinal progresista, e respectuoso, que de vez en cando e sobre todo pola presión polîtica e cidadá directa e indirecta, lanza o Parlamento Europeo, cara ás nosas realidades e legalidades como nacións. Agora, cando veña o comisario Orban en abril, comprometido con nós nese encontro a ver as galescolas, que pregunte por elas, a ver se chega a tempo antes de que lle muden o nome e o contido. Pasen bon dia e sigan sentíndose orgullosas e orgullos da nosa lingua, pero úsena, que até hoxe deuse aquí o sinal de que as linguas propias son unha riqueza popular e europea, común e que favorece o plurilingüismo.