Segundo a lexislación electoral dos Estados Unidos, calquera contribución en efectivo á campaña dun partido político superior a 100 dólares é ilegal: as contribucións económicas deben declararse e deben ser publicamente coñecidas.

Grazas a esta elemental norma de transparencia sabemos que é unha práctica habitual de Microsoft a de financiar campañas electorais naquel país tornándose así nunha das organizacións con maior influencia na formulación (e na posta en práctica) das políticas públicas norteamericanas en materia tecnolóxica. O caso máis coñecido é o apoio financieiro que lle prestou esta multinacional á campaña de George W. Bush, quen despois de gañar as eleccións anulou a condena xudicial por prácticas monopolísticas que lle fora imposta a Microsoft durante a lexislatura anterior.

No Estado español, en cambio, a obriga de declarar as contribucións económicas ás campañas electorais dos partidos políticos non existe na práctica, o que potencialmente se torna en fértil caldo de cultivo de corruptelas e prácticas que bordean –cando non vulneran– a legalidade vixente en materias como a contratación pública ou a especulación urbanística -asunto este último do que Cangas do Morrazo é un exemplo claro.

Nas últimas semanas puidemos constatar como a Xunta adxudicou máis de dous millóns de euros a Microsoft en contra do sentido común, en contra das promesas de austeridade, en contra dos máis elementais controis burocráticos (adxudicación sen concurso e sen publicidade) e, sobre todo: en flagrante incumprimento dos compromisos electorais adquiridos polo candidato do PP para promover o software libre na Xunta; compromisos que foran ademais asinados do seu propio puño e letra.

A existencia dun hipotético apoio financieiro de Microsoft á campaña electoral de Núñez Feixóo para as pasadas eleccións autonómicas ofrecería unha explicación lóxica e racional á contradición presente entre as promesas e os feitos reseñados; unha hipótese que cumpriría verificar. No caso dos Estados Unidos, bastaríanos consultar as bases de datos públicas de financiamento dos partidos políticos para comprobalo; mais no caso do Estado español esta opción non existe. A que mecanismos podemos recorrer entón para esclarecer esta sospeita de corrupción que se cerne sobre a política tecnolóxica na Xunta?

Na miña opinión, unicamente a presentación dun proxecto de migración da Xunta a software libre con prazos ben definidos e coa súa correspondente dotación orzamentaria podería disolver de vez todo rastro de dúbida. Calquera outra opción semellará a estas alturas mais ben unha escusa para non cumprir os compromisos adquiridos por Alberto Núñez Feixóo durante a campaña eleitoral.