A Marquesa. Xose Marra

Batendo marcas de participación e con novos espazos para exhibir as obras seleccionadas, inaugurouse a mediados de xullo o Salón de Outono de Sarria. A mostra, que permanecerá aberta até o 23 de agosto recolle traballos de pintura, gravado, escultura e arte mural de máis de 170 artistas procedentes de 14 países do mundo, dende Corea e China até Galiza.

Pero a particularidade do Salón de Outono de Sarria fonte a outras mostras con características similares reside na súa vinculación co Grand Palais de París, un dos referentes culturais de Francia.

Erixido en 1900 con motivo da Exposición Universal de 1900, o Grand Palais de París representa a modernidade. Na actualidade neste edificio celébranse exposicións de diversa tipoloxía e actos destacado dentro do mundo da cultura e do coñecemento. Unha das súas iniciativas máis importantes é o Salón d’Automne, que se vén desenvolvendo de forma anual case dende o comezo.

Polos seus salóns pasaron os artistas que revolucionaron a arte de comezos do século XX, dende as tendencias flauvistas de Matisse e Vlaminchk, até as paisaxes construídas de Cezanne, pasando pola revisión do postimpresionismo. O Salón serviu así para amosar e proxectar as diversas expresións artísticas de cada momento, rupturistas por veces, evolutivas noutras, pero sempre na vangarda.

De París a Sarria

En 2005, o Salón de Outono desdobrouse fora de París cunha mostra exclusiva en Sarria, atendendo a situación da localidade dentro do Camiño de Santiago e do papel deste último como transmisor de cultura e coñecemento.

Ao redor de media ducia de pezas escolmadas polo Comité de Selección do Salón de Outono de París foron exhibidas na Casa da Cultura de Sarria dentro dunha exposición que atendían a eidos diversos. Por vez primeira parte das obras do Salón de Outono de París abandonaron o Grand Palais para mostrarse, baixo a nomenclatura de “Salón de Outono”, nunha vila como Sarria.

O impulsor da iniciativa é o escultor Xosé Díaz Fuentes, membro ademais do Salón d’Automne. Díaz Fuentes preséntase tamén como comisario do Salón que se acaba de inaugurar e que nesta edición amplía os espazos de exhibición coa posta en marcha de exposicións paralelas en diversos concellos do Camiño, dende O Cebreiro (Mesón do Cebreiro) a Portomarín (Igrexa de San Pedro), pasando por Paradela (Casa da Cultura), Triacastela (Casa do Concello) e Samos (Mosteiro).

Está previsto que en anos vindeiros se amplíe a iniciativa a máis concellos do Camiño. Ademais de amosar as obras dos autores, co proxecto perséguese dar a coñecer o importante patrimonio cultural espallado pola ruta xacobea.

Máis de 170 artistas de todo o mundo. Malia todo, o eixe central do Salón volven ser as exposicións abertas en Sarria, no Convento da Madalena e na Antiga Prisión Preventiva. Alí reúnense as pezas de máis de 170 artistas procedentes de diversos puntos do planeta e das máis diversas tendencias e estilos. Como explica Pedro Pardo, vicepresidente do Centro da Unesco en Sarria, o Salón “é unha oportunidade para Galiza de ter unha mostra deste nivel, onde a calidade está garantida”.

Nas salas do claustro e da antiga prisión poden verse obras de artistas como André Abram, Simone Couderc, Florence Normier, Jean-François Rieux, Yeva, Petra Swans, Clair Babet, Monique Baroni, Tazine Majda e Stefan Pelmus, entre outros moitos. En Sarria conviven firmas recoñecidas coa de novos talentos porque, como destaca o comisario, Díaz Fuentes, “só se busca a calidade e o proxecto artístico”.

A presenza de creadores de Países do Leste está impulsada dende acordos que o Centro da Unesco de Sarria, único que existe en Galiza, ten asinados coas súas embaixadas.

Interese do Ministerio Francés.Patrocinado polo Concello de Sarria, a Consellaría de Innovación e a Deputación de Lugo, o Salón contou coa presenza de políticos destacados franceses e membros das embaixadas así como do Presidente do Salón de Outono en París e do secretario xeral da comisión española da Unesco, na inauguración do evento. “Existe moito interese polo Salón fóra de Galiza”, comenta o comisario. “O Ministerio francés está moi interesado nesta iniciativa porque considera que a arte que aglutina o Salón de París é necesario sacala fóra da cidade”, engade.